Το κολλάζ είναι τέχνη από ήδη υπάρχοντα υλικά. Περιοδικά, αποδείξεις, κουτιά, παλιά βιβλία. Δεν χρειάζεται να «δημιουργήσεις από το μηδέν». Χρειάζεται να πεις: «Βλέπω αξία σε αυτό που άλλοι πετούν».
Οι κολλαζίστες δίνουν στα πράγματα δεύτερη ζωή. Η εφημερίδα γίνεται φτερό. Η γωνιά μιας κάρτας — ορίζοντας. Η παλιά συσκευασία — η καρδιά μιας εικόνας. Είναι τέχνη όχι κατανάλωσης, αλλά επαναϊδιοποίησης.
Σε έναν κόσμο που επιταχύνει και ξεπερνάει τα πράγματα γρήγορα, το κολλάζ λέει: «Περίμενε». Κοίτα. Άγγιξε. Χρησιμοποίησε. Με τρυφερότητα. Με ειρωνεία. Με τόλμη.
Το κολλάζ είναι οικολογικός τρόπος σκέψης. Μας μαθαίνει να βλέπουμε δυνατότητα σε αποσπάσματα. Και μας θυμίζει: δεν είναι όλα τα παλιά σκουπίδια. Μερικά είναι θησαυροί.
