Έχεις ξυπνήσει ποτέ με το αίσθημα: «Είδα κάτι περίεργο… αλλά σημαντικό»;
Αυτό είναι το κολλάζ.
Τα όνειρα και το κολλάζ λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο: αποσπασματικά, παράλογα, γεμάτα σύμβολα.
Συνδέουν πράγματα που δεν κολλάνε στην πραγματικότητα. Ένα χταπόδι με το πρόσωπο της γιαγιάς. Ένα σπίτι που μέσα του είναι θέατρο. Μια γυναίκα με μάτια πουλιού.
Το κολλάζ είναι οπτική μορφή ονείρου. Μιλά απευθείας με το υποσυνείδητο. Δεν καταλαβαίνεις πάντα τι έφτιαξες — αλλά νιώθεις ότι σε αφορά. Παρακάμπτει τη λογική και πάει κατευθείαν στο συναίσθημα.
Γι’ αυτό και το κολλάζ σε μαγεύει. Είναι σαν πόρτα προς έναν λαβύρινθο, όπου εσύ είσαι και ο ήρωας, και ο θεατής, και ο αρχιτέκτονας.
